| Opis zwiedzanych miejsc:
Jezioro Druzno - deltowe jezioro, które jest
zbiornikiem reliktowym pozostałym po dawnej zatoce morskiej Zalewu
Wiślanego, odciętej od niej w wyniku akumulacji materiału transportowanego
przez narastającą deltę Nogatu. Jest ono położone na południowy
- zachód od miasta Elbląg w bezpośredniej strefie brzegowej Bałtyku
Południowego. Jezioro Druzno wraz z otaczającym go obszarem tworzy
unikatowy region przyrodniczo - techniczny, ukształtowany przez
procesy naturalne oraz działalność człowieka. Od 1967 roku jezioro
wraz z pasem otaczających go bagien i podmokłych lasów olchowych
stanowi rezerwat ornitologiczny o łącznej powierzchni 3022 ha.
Rezerwat został utworzony w celu ochrony miejsc lęgowych ptactwa
wodno-błotnego. Obecnie występuje tu 207 gatunków ptaków. Spośród
nich 108 gatunków gniazduje na terenie rezerwatu. Są to m. in.
perkozy, błotniak stawowy, myszołów, orzeł bielik, gołębiarz,
mewa śmieszka. Jezioro jest ważnym terenem dla ptaków przelotnych
min. kaczek i gęsi. Płazy i gady tworzą ubogą reprezentację, bo
zaledwie 10 gatunków, czego przyczyną mogą być środki chemicznej
ochrony roślin i nawozy sztuczne. Natomiast ssaki stanowią dość
liczną grupę - 33 gatunki. Na wielkich przestrzeniach jezioro
jest zarośnięte sitowiem i trzciną. Znaczna część tafli pokryta
jest przez nimfoidy, do których należą: grążel żółty, grzybień
biały, grzybieńczyk wodny. Od 1985 roku Jezioro Druzno wchodzi
w skład ekologicznego systemu obszarów chronionych. Maksymalna
długość i szerokość jeziora wynosi odpowiednio 10 km i 2,2 km,
natomiast powierzchnia wodna wynosi 1709 ha. Jest to największe
na trasie Kanału Ostródzko-Elbląskiego jezioro. Głębokość dochodzi
do 3 metrów. Jezioro leży na wysokości zaledwie 0,3 m. n.p.m.
Kanał Elbląski - najdłuższy kanałowy szlak żeglowny
w Polsce, położony na terenie Pojezierza Iławskiego. Został wybudowany
w XIX wieku aby spełniać rolę gospodarczą (transport drzewa i
płodów rolnych). Obecnie stanowi on jedynie atrakcję turystyczną,
łącząc jezioro Drwęckie, poprzez szereg mniejszych jezior, z jeziorem
Druzno. Na odcinku między jeziorem Pniewo i Druzno dla pokonania
łącznie około 100 m różnicy wysokości (maksymalny spad 24,2 m,
minimalny 13,8m) zastosowano system pochylni, które umożliwiły
transport statków lądem po szynach, na specjalnych wagonach-platformach.
Pochylnie napędzne są wodą wypływająca z kanału specjalnym upustem,
który kieruje strumień na potężne koło łopatkowe o średnicy 8
metrów. Napór wody wynosi 1 tona wody na łopatę. A koło ma 60
łopat. 4 pochylnie mają jednakową konstrukcję, natomiast pochylnia
Całuny zamiast koła łopatowego ma turbinę. Długość zasadniczego
kanału łączącego jezioro Druzno z jeziorem Szeląg wynosi 83,3
km, w tym 43,82 km przypada na kanał sztuczny, a 39,48 km stanowią
jeziora. Wraz z odgałęzieniami długość Kanału Ostródzko-Elbląskiego
wynosi 144,3 km. Najmniejsze głębokości tranzytowe kanału wynoszą
1,45 m. Światła pionowe mostów są nie mniejsze niż 3,6 m. Na kanale
znajduje się pięć pochylni tj. Buczyniec, Oleśnica, Kąty, Jelenie
i Całuny oraz cztery śluzy tj. Miłomłyn, Zielona, Ostróda i Mała
Ruś. Kanał zaprojektował w latach 1825-1844 inżynier Jakub Jerzy
Steenke. Zadanie zlecił mu Fryderyk II, który chciał połączyć
szlakiem wodnym Prusy Wschodnie z Morzem Bałtyckim, aby rozwinąć
gospodarkę i komunikację. Żegluga pasażerska o charakterze turystycznym
rozpoczęła się w 1912 r., więc dopiero 52 lata po oddaniu kanału
do użytku. Wraz z rozwojem żeglugi turystycznej wzdłuż kanału
powstawały liczne gospody i zajazdy. Obecnie jest to jedyne takie
działające urządzenie na świecie, które jest czynne sto kilkadziesiąt
lat i w całości stanowi zabytek techniki klasy 0. Równocześnie
jest to atrakcyjny szlak kajakowy i wycieczkowy. Podobna pochylnia
znajduje się w Kanadzie (projektu tego samego inżyniera), ale
już od wielu lat nie funkcjonuje.
Buczyniec - zwiedzanie Muzeum Kanału i Maszynowni.
Pasłęk - 12, 2 tys. mieszkańców. Przemysł spożywczy,
odlewnia żelaza, zakłady torfowe. Miasto założone w końcu XIII
w. na miejscu osady staropruskiej. Prawa miejskie otrzymał w 1297
roku. Osiedli tu Holendrzy sprowadzeni przez zakon krzyżacki do
budowy kanałów i osuszania terenów między Jeziorem Druzno a Zalewem
Wiślanym. W XIII i XIV wieku miasto otoczono murami i basztami.
W 1945 roku znacznie zniszczone. Po wojnie odbudowane. Zwiedzanie
zamku pokrzyżackiego wzniesionego na wzgórzu o wys. 30 - 45 m,
w którego sąsiedztwie znajduje się ratusz, gotycki kościół św.
Bartłomieja z XIV wieku. Na koniec spacer wzdłuż murów obronnych
o długości 1200 m.
Waplewo Wielkie - ważny ośrodek kultury polskiej
na Powiślu w okresie zaboru pruskiego. Pokolenia właś-cicieli
Waplewa, starostowie, podkomorzowie, kasztelanowie, wojewodowie
i senatorowie, brały udział w życiu dawnej Rzeczypospolitej, gdy
zaś traciła ona niepodległość, ich następcy angażowali się w życie
narodu walczącego o przetrwanie w niewoli politycznej. Ostatni
właściciele majątku, Helena i Stanisław Sierakowscy,odnotowani
w Wielkiej Encyklopedii, zostali w październiku 1939 roku zamordowani
przez Niemców, a ich potomkowie rozproszeni po świecie.
|
